Litercaki Nobel dla Olgi Tokarczuk

Wiadomość o nagrodzie Tokarczuk obiegła cały kraj 10 października. Pisarka otrzymała ją za rok 2018 tym samym została piątą laureatką literackiej Nagrody Nobla  z Polski po Wisławie Szymborskiej, Czesławie Miłoszu, Władysławie Reymoncie i Henryku Sienkiewiczu. Na początku chciałbym przybliżyć jej osobę.
Olga Tokarczuk to polska pisarka, poetka, eseistka oraz autorka scenariuszy. Urodziła się w Klenicy. Pierwsze opowiadanie opublikowała w piśmie "Na przełaj" pod pseudonimem "Natasza Borodin". W pierwszej połowie października ukazała się jej powieść "Bieguni", w której napisała co to znaczy podróżować, przemieszczać się i jaki to ma sens. Do jej twórczości zaliczamy również: "Prawiek i inne czasy", "Dom dzienny, dom nocny", "Mandragorze". Tokarczuk jest jedną z organizatorek Festiwalu Opowiadań. Jest feministką, wspiera działania na rzecz ochrony środowiska, praw zwierząt oraz regularnie bierze udział w paradach równości.
W tygodniku "Polityka" pojawił się artykuł autorstwa Justyny Sobolewskiej, w którym poruszyła kwestię jak niespodziewana była dla Polaków ta wiadomość. Uważa, że "Księgi Jakubowe" jest książką, które docenił świat. Opisuje ona koniec XVIII wieku kiedy rozpoczyna się coś nowego, gdzie religia spotyka sie z oświeceniem. "Księgi Jakubowe" doczekały się przekładu na język niemiecki i szwedzki. Przedstawiła Polskę jako kraj wielkokulturowy. Bardzo często w swojej powieści "Bieguni" przekraczała granicę, co było przyczyną otrzymanie Nagrody Bookera. Każda jej książka jest inna, przez co wyjątkowa. Uważnie obserwowała zmiany jakie zachodzą w świecie.
11 października odbyła sie pierwsza konferencja prasowa noblistki w Niemczech. Nagroda to  powód do dumy i radości dla każdego Polaka. Jest to autorka, która doszukiwała się uniwersalizmu, a jej pracy zachwyciły setki tysięcy czytelników.

Źródło:  Grafika
Źródło: Arytkuł Justyny Sobolewskiej

Moje miejsce na świecie

        Od mojego urodzeniu mieszkam na osiedlu Południe, które znajduje się jak sama nazwa wskazuje w południowej części miasta. Jest ono podzielone na dwie części, które rozdziela od siebie park. Jest to miejsce gdzie możemy odpocząć pośród natury i przyrody. Pomiędzy drzewami znajdują się postawione w cieniu pomalowane na zielono ławki. Najczęściej możemy spotkać tam bawiących się rodziców ze swoimi dziećmi oraz właścicieli wyprowadzających swoje psy na spacer. Jednak jest to miejsce również dla młodzieży,  nieraz spotykałam się tam ze znajomymi, spędzając czas na graniu w piłkę czy jeżdżeniu na rowerze. W parku znajduje sie również plac zabaw, siłownia oraz miejsce do innych ćwiczeń.
Część północna osiedla nazwana jest formalnie Osiedlem im. Jana Kochanowskiego, a nazwy ulic związane są z poetom, na przykład ul. Urszuli, Posłów Greckich, Czarnoleska czy Renesansowa. Mieszkańcy potocznie nazywają ją "dołkiem" lub Południem I. W tej części znajduje się gimnazjum, przedszkole, przychodnia, poczta oraz spółdzielnia.
Część południowa, na której znajduje się moje mieszkanie, formalnie nosi nazwę Osiedla
im. Oskara Kolberga, jednak ulice które się na niej znajdują nadal związane są z Janem Kochanowskim, takie jak ul. Padewska, Trojańska, Pieśni oraz Sobótki. Głównymi alteriami są
ul. Wierzbicka oraz ul. Sycyńska. Ta część osiedla potocznie zwana jest "górką" lub Południem II. Znajdują się w niej szkoła oraz biblioteka.
Na całym osiedlu znajduję się wiele placy zabaw, zielonych miejsc przyjaznych naturze, sklepów, fryzjerów, przedszkoli, szkól, dwa kościoły oraz przychodnia. Jest to otoczenie przyjazne życiu, wszystko znajduję się bardzo blisko dzięki czemu możemy swobodnie wykonywać nasze codzienne zadania.
Mieszkam w bloku, który znajduje sie w centralnej części Południa II. Moje mieszkanie znajduję się na pierwszym piętrze. Z okna kuchni mogę dostrzec kolorowy plac zabaw, boisko orlik, na którym codziennie odbywają się mecze młodych piłkarzy, wszystko jest odpowiednio oświetlone i
w nowoczesnym stylu. W tym samym budynku jednakże z drugiej strony znajduje się filia biblioteki, w której już od najmłodszych lat wypożyczałam książki a w wakacje i ferie odbywały się tam półkolonie.  Dalej znajduje się kolejny blok, za którym znajduję się droga do naszego osiedlowego parku. Z okna mojego pokoju widzę dużą zieloną przestrzeń na której znajdują sie przede wszystkim wysokie sosny oraz jodły. Mój pokój nie jest wielkich rozmiarów. Jest utrzymany w jasnych kolorach, pierwsze co widzimy po wejściu do niego to biurko, które znajduje się naprzeciwko okno, aby zapewnić odpowiednie oświetlenie podczas nauki. W kącie znajduje się łóżko a obok duża szafa. Naprzeciwko jego znajduje się miejsce na moje instrumenty, ponieważ od siedmiu lat gram na gitarze.
Moi sąsiedzi są bardzo pomocni, a szczególnie starsze małżeństwo, które mieszka naprzeciwko mojego mieszkania. Są to dobrzy znajomi moich rodziców, gdyż tak jak oni zamieszkali tutaj od początku istnienia bloku. Zawsze mogę liczyć na ich pomóc. W mojej klatce mieszka wiele rodzin z dziećmi w moim wieku lub młodszymi. Jednak znajduje się również starsza pani, która ma około 90 lat , które mieszka piętro wyżej. Wspólnie z innymi sąsiadami staramy się jej pomóc w codziennych zadaniach, takich jak zrobienie zakupów czy pożyczenie jakiegoś produktu spożywczego. W klatce obok mojej mieszka moja przyjaciółka, z którą znam się już od 12 lat. Gdy byłyśmy młodsze wspólnie porozumiewałyśmy się z balkonów, które znajdują się naprzeciwko siebie.
Jest to osiedle przyjazne dla starszych, rodzin, właścicieli zwierząt ale również dla młodzieży i dzieci. Znajduje się bardzo dobrze rozbudowana sieć autobusów miejskich, dzięki którym możemy dojechać do centrum oraz do innych osiedli miasta. Stale się rozwija, budowane są nowe bloki, place zabaw ale również galeria handlowa, która ma znajdować się na uboczu osiedla.
Jest to miejsce również do uprawiania sportów, takich jak jogging wokół osiedla, gdyż zrobione są ścieżki do bieganie oraz jazdy na rowerze. Możemy także udać się na spacer po ciężkim dniu pracy. Na rolkach, rowerze możemy udać się na obwodnicę Południe, na której znajdują się trzy zbiorki wodne w dolinie rzeki Mlecznej. Nieraz widziałam jak łowione były tam ryby, bardzo często widoczne są również kaczki. Znajdują się tam ławki oraz leżaki przeznaczone na odpoczynek podczas przejażdżki.
Uważam, że jest to osiedle przyjazne i nowoczesne. Wiele ludzi mówi, że jest to duże blokowisko, jednak możemy dostrzec obszary zielone oraz wiele obiektów, które są przeznaczone do rozrywki. Znajdują się również dwa kościoły oraz wiele sklepów, fryzjerów, dentysta, przychodnia oraz wiele innych. Jestem bardzo przywiązana do swojego miejsca zamieszkania i nie wyobrażam sobie je zmienić.